***
به خوش باوریها سرک میزند
و گاهی کمی ناخنک میزند
به هر شوق آواره ی دوره گرد
چه زود و چه ساده کلک میزند
سر خرمنش وعده های بیات
همه قولهایش کپک میزند
و روزی به انکار هر رفتنی
دوپای دلت را فلک میزند
به شرمندگیها چه لبخندها
چه در آبروها شتک میزند
***
شبی باز دزدانه و بی خبر
به وسواس تا صبح فک میزند!
دوباره برای دلی بی هوس
دلش چند روزیست لک میزند !!
مینا - اردیبهشت ۸۷